هر انسان دو رسانه دارد: لباس و مو. هر دو بازتاب درون‌اند — تفکری که در ذهن شکل می‌گیرد و در ظاهر تجلی پیدا می‌کند. ظاهر، ترجمان اندیشه است. مو، زبانی زنده است که پیش از هر واژه‌ای با جهان حرف می‌زند. این رسانه، پلی میان درون و بیرون است — میان «خود واقعی» و «جهانی که با آن در ارتباطیم». هرچه این رسانه ارتقا یابد، کیفیت ارتباطات نیز رشد می‌کند. رسانه و سطح ارتباط، به‌طور مستقیم پیوند خورده‌اند. رسانه‌ی هر انسان، پیش از تولد طراحی شده است. جنس، رنگ، تراکم و حالت مو، امضای منحصر‌به‌فرد روح است — اثری همانند اثر انگشت، ویژه‌ی هر فرد. زمانی که این رسانه با اصالت درونی همسو شود، حضوری کاریزماتیک و اصیل شکل می‌گیرد — حضوری که گذر زمان آن را کهنه نمی‌کند.
ما تصویری می‌سازیم که ارتباطات آینده‌ت را شکل می‌دهد.